Wczorajszy wieczór spędziłem w NOSPR w towarzystwie Fryderyka Chopina.
 |
| Tu na razie tylko w towarzystwie instrumentu |
Razem ze mną i Chopinem była jeszcze Zitong Wan i kilku innych ludzi (właściwie kilka tysięcy).
 |
| Owacja |
Zitong Wan pamiętam z zeszłorocznego Konkursu Chopinowskiego. Właśnie jej, w ostatniej fazie, kibicowaliśmy z Żoną najbardziej. Zajęła ostatecznie 3. miejsce, a dodatkowo otrzymała nagrodę Krystiana Zimmermana.
 |
| Po koncercie rozdawała autografy |
Pięknie grała. Pięknie wyglądał pełny NOSPR. Pięknie było podziwić wzruszenie i skupienie słuchaczy.
Jedyny problem, jaki miałem, to trafiłem na najgorsze miejsca w całej sali koncertowej, jeśli chodzi o widoki. Tylko gdy pianistka się wyprostowała i dodatkowo grała na niskich registrach mogłem podziwiać jej... grzywkę. Resztę zasłaniała mi klapa fortepianu.
 |
| Grzywka zza fortepianu |
Niby chodzi o muzykę, ale samą muzkę można posłuchać z płyty (lub dziś na spotify), a na koncercie na żywo widok wirtuozerki jednak ma znaczenie. No trudno.
Jednak sama muzyka była przepiękna. Końcowa Sonata b-mol z Marszem Żałobnym była tak przejmująca i tak pasująca do listopadowego wieczoru, że wypełniony po brzegi NOSPR stał się jakby sanktuarium, gdzie rozważano ludzkie odejście.
Przypomniałem sobie, że 3,5 roku temu miałem okazje odwiedzić grób Fryderyka Chopina na Père-Lachaise w Paryżu.
 |
| Grób Chopina na Père-Lachaise w Paryżu |
Jestem pełen nadziei, że dziś dzieli się swoim talenetem z całym Niebem, którego i nam przychyla, gdy słuchamy jego muzyki.
